Biriktirdiklerim

Bugün sinemadaki sansür karşısında sinemacıların ve festivallerin tutumu tartışılıyor. Ben de 1967-1971 yılları arasında yaşanmış bazı deneyimleri hatırlatmak istedim. Hisar Kısa Film Yarışması, Robert Kolej’in ilkini 1967 yılında gerçekleştirdiği dönemin ilk ve tek kısa film yarışmasıdır. 16 mm ve 8 mm dallarında ödüller veren yarışma, 1970 yılına kadar 4 kez gerçekleştirilmiştir. Özellikle 1968 yılı, kısa filme olan ilginin büyük ölçüde arttığı bir yıldır. Ayrıca 1968 yılında, Hisar Kısa Film Yarışması’nda 16 mm için 2500 TL tutarında “Shell Company of Turkey Ltd.” tarafından sağlanan bir özel ödül söz konusudur. Atilla Dorsay, Onat Kutlar, Sami Şekeroğlu gibi isimlerden oluşan jüri, Shell özel ödülüne layık film bulunamadığı kararını verir ve hala anlayamadığım nedenle sinemacılar için az olmayan bu para ödülü hiçbir sinemacıya verilmez. Bu dönemde sinema ve kısa film alanında daha ziyade genç ve amatör yönetmenlerin oluşturduğu bir topluluk vardır. Hisar Kısa Film Yarışması...

Yordam Kitap’tan Nisan 2015 tarihinde yayınlanan İşçi Filmleri, “Öteki Sinemalar” kitabından  Önder Özdemir ‘in  “Sinematek ve Yeniden Sinematek” yazısının pdf halini paylaşıyoruz. Yazı Türk Sinematek Derneği tarihine bir çok ilgi çekici veri ile bakıyor. Sinematek.tv sitesindeki ilgili  pdf sayfayı okumak için buraya tıklayınız.   Kitabın İçindekiler Giriş: Uluslararası İşçi Filmleri Festivali Deneyimi Funda Başaran………. 9 İşçi Filmleri Festivali Afişlerinin Şahsi Tarihi / Aydan Çelik . . . . . . . . 27 İşçi FilmiYapma Yöntemi/S.M.Ayzenştayn…………………. 43 İşçi Sinemasını Tarihselleştirmek: Sınıfı ve Beyazperdede Kaybolan Filmleri Geri Kazanmak/ KeithB.Wagner. . . . . . . . . . . . . . 47 Geç 1970’ler Hollywood İşçi Filmlerinde İşçi Sınıfı Dayanışması ve Diğer Dayanışma Biçimleri/DerekNystrom……………….. 80 Ken Loach ve Avrupa Sinemasında Emekçi Sınıfın DurumunaDair/SerayGenç………………………………. 114 Aki Kaurismaki: Kuzey Avrupa’da İşçi Sınıfını...

2011 yılında önce Mısır Tahrir Meydanı, sonra İspanya Puerto del Sol Meydanı, ardından ABD’de Zuccoti Park’ta başlayan, Türkiye’de Gezi Parkı’nda tekrarlanan “devrimler”de başta Facebook olmak üzere sosyal medyanın etkili olduğunu herkes kabul ediyor. Toplumsal hareketler, mücadelenin içindeki Facebook ve onun kullanıcıları çok değişik yönleriyle inceleniyor. Bu yazıyı kapitalist sistem içindeki Facebook ve kullanıcılarının incelenmesi için küçük bir girişim olarak düşünün. Bugün kapitalist sistem içindeki Facebook gibi sosyal paylaşım siteleri  ve medyanın yapısı üzerine oldukça dikkat çekici tartışmalar yapılıyor.(*) Bu yazıda öncelikle Facebook örneğinden yola çıkarak iletişim, sosyal medyadaki izleyici ve kullanıcıların sömürülmesi üzerine yapılan tartışmaları özetlemeye çalışacağım. Facebook’un piyasaya değeri yaklaşık 100 milyar dolardır. Facebook’un bu muazzam büyüklükteki değeri nereden kaynaklamaktadır? Başka bir deyişle Facebook  gibi sosyal paylaşım sitelerin...

İzlanda 2007 yılında ekonomik olarak mucize bir ülke görünümündeydi. Dünyada ortalama gelir bakımından en zengin 5. ülke durumunda idi. Ekonomisi balıkçılık sanayine bağlı idi, biraz da turizm, yazılım ve alüminyum sektörlerinde varlık gösteriyorlardı. Ancak bu sektörler bu zenginliği açıklamaya yetmiyordu. Sonradan yaşanan olaylar “değirmenin suyunun nereden geldiğini” gösterdi. İzlanda’nın üç büyük özel bankasının çevirdiği “finansal dolaplar” sayesinde ekonomi şişirilmişti. İzlanda bankaları 2008 yılındaki ABD’deki konut krizine giden küresel kapitalizm yolunu izlediler. Bu yolda üç rakip banka birbirleriyle işbirliği içinde çalıştı. Finansal suçlarına hükümeti ve politikacıları da ortak ettiler. Bu üç bankanın varlıklarının büyük bölümü hayali ve uzun vadeli idi. Hem İzlanda’dan hem de Avrupa’dan yatırımcılardan para çektiler. Örneğin Landsbanki isimli İzlanda bankası küresel finansal sistemin sağladığı olanaklarla Icesave adı ile internet tabanlı bir fon oluşturdu. Bu fonla İng...

“Bir gün birisi bir Twitter mesajı gönderdi ve sonra bir tür sosyal medya büyüsüyle toplumsal bir hareket doğdu.” Bu haber Reuters başta olmak üzere birçok ana akım medyada sıkça işlendi. Bu yazıda Occupy Wall Street(*) üzerine yaratılan miti ve internetin nasıl kullanıldığını daha ayrıntılı olarak incelemek istedik. 2011 yılı Eylül ve Aralık aylarında Wall Street Caddesi ile başlayıp tüm ABD’ye yayılan bu harekete biraz daha yakından bakalım. Adbusters isimli dergi internet üzerinden 17 Eylül 2011 günü için New York Zuccoti Park’ta bir gösteri çağrısı yaptı. Bu çağrıya internet üzerinden 20 bin kişi geleceğim diye tıklamıştı ama o gün Zuccotti Park’a sadece 300 kişi gelmişti. Ancak New York Borsası’nın 50 metre uzağındaki Zuccotti Park’taki işgal kısa süre için tüm ABD’de onlarca başka kampın kurulmasına esin kaynağı oldu. Hareket giderek mavi yakalı işçiler, işsizler, emekliler, yoksullar, evsizler dahil olmak üzere birçok kesiminin yani toplumun %99’unu kapsayarak şekle dönüştü...

2011 yılı Mayıs ve Haziran aylarında İspanya’nın 58 ilinde yaklaşık 1 ay süren işgal eylemleri yaşandı. Bu eylemler Mısır’daki gibi devletin başını alaşağı eden bir devrim değildi. Ama toplamda 2.2 milyon insanın katıldığı son dönem İspanya tarihinin en büyük “Öfkesi” idi. 2011 yılında Mısır’daki devrimden hemen sonra İspanya’da ne olmuştu? 8 Mart 2011 tarihinde Öfkeliler (indignados) hareketi adına “Şimdi Gerçek Demokrasi” (Democracia Real Ya) adı ile bir Facebook sayfası açıldı. Bu Facebook sayfası 15 Mayıs günü için kemer sıkma politikaları ve yolsuzluğa karşı bir gösteri çağrısı yaptı. Bu gösteriye Madrid ve 57 İspanya şehrindeki yüz binlerce kişi katıldı. 15 Mayıs akşamı gösteri bittikten sonra sadece 50 kişi Madrid’in merkezindeki Puerta del Sol meydanında çadır kurarak gece kalmaya karar verdi. 17 Mayıs sabahı çok erken saatlerde polis tarafından zor kullanılarak çadırlar sökülünce sosyal medya üzerinden yapılan çağrılarla binlerce İspanyol, Meydan’a yöneldi ve 1 ay sürec...

6 Haziran 2010 tarihinde 28 yaşındaki internet blog yazarı Halid Said, Mısır polisinin yolsuzluğunu belgeleyen bir videoyu internete koymasından sonra Mısır gizli polisi tarafından vahşice öldürüldü. Bun üzerine Google firmasının Ortadoğu ve Kuzef Afrika pazarlama müdürü Mısırlı Wael Ghonim bir Facebook sayfası açtı. Halid Said adına açılan bu sayfada “hepimiz Halid Said’iz” yazıyordu. 17 Aralık 2010 tarihinde Tunus’ta Arap baharının fitili ateşlendi. Muhammed Buazizi adındaki 26 yaşındaki seyyar satıcı, polis saldırısına maruz kaldı ve protesto için kendini yaktı. Bu olayla birlikte başlayan gösterilerle 1 ay dolmadan 14 Ocak 2011 tarihinde Tunus Cumhurbaşkanı Zeynel Abidin Bin Ali ülkeden kaçtı. Mısır’da 18 gün süren ayaklanma ise 25 Ocak 2011 tarihinde başladı. Mısır’ın Polis Günü’nde 50 bin kişi 30 yıllık Hüsnü Mübarek rejimini protesto etmek amacıyla Kahire sokaklarına döküldü. Eylemciler Tahrir Meydanı’na girdiler ama aynı gece çıkarıldılar. 28 Ocak Cuma günü 1 milyon civa...